İki kapılı handa Dünya'yı okuyorum
Kimi kalmış yokuşta, kimileri pür telaş …
O hayat tezgahında ömrümü dokuyorum
Attığım her nakışta, bitiyor yavaş yavaş…
Kader denilen mektup,alında yazılıyken
İyi-kötü hatıra sineye kazılıyken
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta