İstanbul kendi kendine konuşuyordu yine bu sabah.
Anadolu şehirleri böyle değildir;
Ona can veren insanları dinler oysa.
Alımlı, kaprisli, kaçan sevgiliyi oynayan İstanbul ise,
Kovalanıyordu bu sabah yine
Kendisine müptela ettiği sevgilileri tarafından.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta