İstanbul kendi kendine konuşuyordu yine bu sabah.
Anadolu şehirleri böyle değildir;
Ona can veren insanları dinler oysa.
Alımlı, kaprisli, kaçan sevgiliyi oynayan İstanbul ise,
Kovalanıyordu bu sabah yine
Kendisine müptela ettiği sevgilileri tarafından.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta