Hayata Sitem Eden Adam ??? Şiiri - Aygül ...

HAYATA SİTEM EDEN ADAM ✍🏻

BİR adamın hikâyesi
O konuşmadı.
Çünkü bazı cümleler dile gelirse
insan kendi içinden yıkılır sanır.
O sustu…
Sustuğu her yerde biraz daha büyüdü yalnızlık.
Bu adam,
duygularını tanımlayacak kelimeleri hiç öğrenemedi.
Mutluluk dediğinde eksik kaldı,
acı dediğinde yetersiz…
Çünkü onun içinde hisler
kelimelerden daha ağırdı.
Düşünürdü çok.
Düşünmek onun sığınağıydı.
Konuşmak ise bir riskti;
çünkü her söz,
yanlış anlaşılma ihtimali taşırdı.
O, anlaşılmamaktan korktuğu kadar
kendini anlatamamaktan da korkardı.
İnsanlara baktığında şunu görürdü:
Herkes anlatıyor,
ama kimse gerçekleri söylemiyor.
Gülüşler maske,
suskunluklar çığlık dolu…
Ve o adam,
bu ikiyüzlü dengeye hiç uyum sağlayamadı.
Sevdi…
Ama “seviyorum” demedi.
Çünkü sevgi, ona göre
bir kelimeye sığmayacak kadar büyük,
bir cümleye hapsedilmeyecek kadar derindi.
İçinde taşıdı sevgiyi,
taşıdıkça ağırlaştı.
Geceleri sorgulardı kendini:
“İnsan hissettiğini söylemezse
gerçekten yaşamış sayılır mı?”
Cevabı yoktu bu sorunun.
Zaten bazı sorular
cevaplanmak için değil,
taşınmak için sorulur.
Bu adamın en büyük trajedisi şuydu:
Herkes onu soğuk sandı,
oysa o yanıyordu.
Herkes onu umursamaz bildi,
oysa o fazlasıyla düşünüyordu.
Anlatamayan insanlar
çoğu zaman yanlış okunur.
Zamanla öğrendi şunu:
Duygularını ifade edememek bir eksiklik değil,
bazen bir derinliktir.
Çünkü yüzeyde olan her şey
kolay anlatılır,
ama derin olan
sessizliği seçer.
Ve hayat ona şunu öğretti:
Bazı insanlar konuşarak yaşar,
bazıları susarak…
O, susarak yaşayanlardandı.
İçi cümle dolu,
dili yarım kalanlardan.
Bu bir adamın hikâyesi değil sadece,
bu anlatamayan herkesin ortak kaderi.
Ve belki de gerçek bilgelik şudur:
Herkesin sesini duymaya çalışma,
bazı insanların gerçeği
sessizliğinde saklıdır.
AYGÜLZADE ✍🏻..