Hayat ne kadar da acıtıyor insanın canını
Bulamıyorsun bu acının dermanını
Kahrettiriyor, bıktırıyor insanı
Sahi kim yazdı bu fermanı?
Bırak dostum yalan söylemeyi
Hayat öğretir bir gün ağlamayı bir gün güldürmeyi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Siir çok güzel, devamını bekliyoruz. Başarılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta