Hayata küstüm, insanlardan küstüm,
Her şeye küstüm neden bu isyanım
Ben bilirim insanlardan çektiklerimi,
Allah biliyor benim gizlediklerimi
İnsanlardan sebepsiz değildir kaçışım
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Umarım aradan on bir yıl geçtikten sonra barışmışsınızdır insanlarla, hayatla Vehbiye Hanım...
İnancımız da küsmeyi, dargınlığı, nefreti hoş karşılamaz, eminim siz de biliyorsunuz... Eğer içlerinde 'size zarar verenleri' varsa, onlar hariç elbette...
Tarihi eski olsa da, sanırım hisler hala taze... Hayra, iyiye doğru gitmemiz dileğiyle kutlarım şiiri ve sizi, Vehbiye Hanım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta