Sen!
Damarlarıma sıkışıp kalmış inadım kadar mor
Günahlarımın zevalsiz bir elçisi
Kıyıya vurmuş yaralarımı yalayan dalgalardaki tuz
Ve şimdiye kadar sevdiğim en büyük yalansın...!
Ben!
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Ölüm!
Kusursuz bir son.
Evet çoğunlukla...!!!
Kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta