Hayat işte, en çok seni anlamasını beklediğin insanlara karşı tepkisiz kalmayı öğrendiğinde farklı bir boyut kazanıyormuş
Öyle bir susuyormuş ki insan, söylenecek sözlerin tükenmesinden değil, derin bir içsel kabullenişin getirdiği bir sessizlikmiş bu
Hiçbir şeyin anlaşılamayacağını, size yaşattıkları bir çok duygunun sözcüklerle açıklanamayacağını fark ettiğiniz an bitiyormuş kendinizi açıklama çabanız da
Sessizliğin içinde, duygularıyla yalnız kalmayı, onları gözlemlemeyi, tanımayı ve kabul etmeyi, kendinin en iyi arkadaşının yine kendi olabileceğini, kendine olan sevgi ve öz saygının ne anlama geldiğini anladığında içsel ve fiziksel bir sınır çizmeyi öğreniyormuş insan
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta