Hayat ne garip.
Denizler meselâ.
Ucuz şarap için taban tepmekte kalanlar,
Ve sonra ayakta durmakta zorlananlar,
Ve parası bittiği için birkaç gün keyiften sonra yeniden çöp karıştıranlar.
Ya çocukları olanlar?
Gezmeyi, tozmayı, eğlenmeyi bırakın.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta