Bazen yüreğine dokunur şarkılar, “paramparça” olur için her nakaratta, bazen acıtır canını bırakıp gitmeler, sonbahara kızarsın …
Adı ayrılığa çıkmıştır bir kere … Biraz hüzündür sonbahar, biraz yağmur ve bolca gözyaşı… Kuru yapraklar misali savrulduğunuzu hissedersiniz… Yüreğinizden uçup gitmiştir o göçmen kuş…
Bazen yıkılır kalırsın gidenin ardından mecalsizce …
Bağlıdır elin, kolun ve dilin…
Haykırmak istersin delice, ama susarsın hep…
Susmak isyandır oysa anlayana, bazen reddetmektir olanı biteni ve bitmeyeni …
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




sevgi hayat verir kurumuş damarlara derler. özlem dolu bir duygular manzumesi. herşey gönlünüzce olsun emeğinize sağlık.
Varlığına ömrünüzü adadığınız, gün gelir alır başını gider. Kabullenmek düşer hep kalana, susmak düşer… Bazen de ‘ git ’ demek. İstemeden …
Arda kalan bir tutam yalnızlıktır. Yaşaması zor bir yalnızlık, paylaşılması zor bir yalnızlık…
:((
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta