Yorgunum herkes kadar
Bir kitabın başından sonuna
Bir çiçeğin boy vereceği zamana
Belki bir bebeğin gülüşünü göremeyecek kadar
Çekilmiş göğsümde yaşamın ağır sorguları
Vakti ermiş bir yalnızlık serpiliyor akşamlara
Daralıyor ezilen sokaklar
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Ben yazdıkça buldum
Ben okudukça gördüm
Ve sustukça doğruldum hayata
Kutlarım
Değerli kaleminizden nice şiirlerinize
Sağlıcakla şen ve esen kalınız
En içten selam ve saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta