Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Zaman zaman hissettiğimiz duyguların, çok usta bir şekilde şiirleştirilişini okudum.Tebrikler,tam puanla.....
hayatı sorgulama bağlamında çok uç noktada dokundurmalarda bulunmuşsunuz...özellikle 'ölülere özenir oldum' bölümü tümden herşeyden bir vazgeçiş gibi...
oysa yaşamak bıkmadan, usanmadan ve susmadan hayatın tüm acımasız dayatılarına göyüs germektir...yani yaşamak salt bir mutluluk arayışı değil, biraz da hayatı anlamaya/değiştirmeye çalışıp, direnerek 'yaşamı' anlamlılaştırmaktır...ve zaman doğrular önünde saygıyla diz çökecektir...ama duygularınızı anlamamak mümkün değil tabi...emeğinizi kutluyorum efendim...saygılar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta