HAYAT YOLU ve MUTLULUK
Kocaman ağaçlar altında,topraktan,çamur,
Kah diken,kah taş,bazen de tümsek bir yol,
Bu benim yolum.
Sonu ne zaman gelir bilmem ama,
Kapkaranlık bir boşluk bekliyor beni sanki orda.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta