GEÇ UYANAN VİCDAN GEÇMİŞİ DEĞİŞTİREMEZ!...
Ey uyya kalmış vicdanlar; size bir şey söyleyim mı?...
Siz vicdanınızı döşek eyleyip keyifle uyurken yine de ben vicdanınızın sabahına güvenerek acıdan ölmedim, acıdan ölünmüyormuş.....
Ama inan içim çöl gibi ıssız...
Senin beni ıssız bıraktığın yerde benden unutmamı beklerken...
Ama unutmak öyle açıp kapatabildiğim bir elektrik düğmesi değil ki... git deyince bellekten gitmiyor yaşananlar....
Bence biz ölümü unutmayalım!...
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta