GEÇ UYANAN VİCDAN GEÇMİŞİ DEĞİŞTİREMEZ!...
Ey uyya kalmış vicdanlar; size bir şey söyleyim mı?...
Siz vicdanınızı döşek eyleyip keyifle uyurken yine de ben vicdanınızın sabahına güvenerek acıdan ölmedim, acıdan ölünmüyormuş.....
Ama inan içim çöl gibi ıssız...
Senin beni ıssız bıraktığın yerde benden unutmamı beklerken...
Ama unutmak öyle açıp kapatabildiğim bir elektrik düğmesi değil ki... git deyince bellekten gitmiyor yaşananlar....
Bence biz ölümü unutmayalım!...
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta