belki bir sevgi parlamıştır gözlerinde
asi ve bir o kadar da maviliklerden uzaklardan görülür
bir çok isim uydurulmuşdur anlamını bulmak için
onun için zamandan çalınır kalemler tüketilir
bir başkadır bu güneş yüreklere dogan
dünyaları gezdirir rüyaları söylettirir insana
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta