Ağlayarak başladığımız bir serüvenmiş ömür!
Başı çocuklu, ortası gençlik, sonuysa memat!
Biriktirdiğin neyin varsa gel de birisini götür!
Beşikten mezara kadarki yolculukmuş hayat!
Nerden geldik, nereye diyoruz sorusuymuş ömür!
Yaşamın sırrını bugüne kim çözebilmişki heyhat!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta