Ağlayarak başladığımız bir serüvenmiş ömür!
Başı çocuklu, ortası gençlik, sonuysa memat!
Biriktirdiğin neyin varsa gel de birisini götür!
Beşikten mezara kadarki yolculukmuş hayat!
Nerden geldik, nereye diyoruz sorusuymuş ömür!
Yaşamın sırrını bugüne kim çözebilmişki heyhat!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta