Monolog:
(Kendim, kendime; kendimden kendime)
-Sen bende tenden öte tinsin,
-Ben sende bana ettiğinsin.
Diyalog:
(Kendimden, kendi dışımdakine; kime?)
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




"Özgürlük talepte bulunmaz."
:)
Sevgiyle...
Değerli ve de düşündürücü yorumunuz için minnet ve şükranla....
Sevgiyle kalın efendim.. :))
Gülümseten bu monolog ve diyalogların derin bir söylemi var aslında...
Birbaşınalıkla sonuçlanan hayat, aşkı da birbaşına yaşar; karşılıksız kaldığı ve anlaşılmadığı sürece...
Düşündürdü; düşündürsün de... :)
Tebrikler, saygılar...
Değerli ve de düşündürücü yorumunuz için minnet ve şükranla....
Sevgiyle kalın efendim.. :))
Sana zincir vurup kanatlarını kıran bu duyguysa hayır
Talepte bulunmaz özgürlük verirse evet.
Bastan beklentisizdir
Yoksa tatmin olmaz
Siirin biricik duygusuna selam ve hürmetle
"Özgürlük talepte bulunmaz."
:)
Sevgiyle...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta