son bir kez olsun koşmalıyım pencereye
açıp perdeleri bakmalıyım sokaklara
insanlara, kedilere, kuşlara
ve son kez dokunmalıyım güneşe
yoksa son ana kadar geçip aynanın karşısına
bakmalı mıyım kendime
besleyip büyüttüğüm bedenime
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta