İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
ne güzel sentez etmışsınız hayatı..ılk ve son..ya aradakı zamana ne demelı...şiirınize beğenılerımı sundum..teşekkürler edıyorum..saygılar efendım...
En son koyarsın önüne
ilk fotoğrafını son fotoğrafını
ilk şiirini
son yazdığını,
hayatın tam onlardır işte
ilk ve son şiirlerin fotoğrafların,
ve onlar artık yalnız senin değil
birazda sonlarındır
devir ustalığındır.
O ilk acemilikle kök salan bir şiirdir yaşam.
Kaleminize sağlık sayın Cemil Sarıkaya ... Kutluyorum...
çok güzel tebrik ederim .
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta