hayat ne çok ödev yüklemiş sana bana
hangisinden başlayacağız biz derken ona
birikti ödevler, tıpkı borçlar gibi
gördü dünyanın bu yüklü yüzünü
bir çocuğun dersiyle bazen
bir şiirin ezberindeki heyecanda
bir lokma ekmek için bazen
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta