Her şey,
kendi içinden
zıddını yaratır.
Ve kavga başlar;
sessiz,
yavaş,
ama kararlı.
Başka şeylerden gelip
başka şeylere giden,
zamanla birlikte
her şey akar.
Bu akış,
bizi eskide yitirir,
yenide bulur.
Ve biz,
başladığı yere
asla dönmeyen,
hiçbir şeyi
olduğu gibi bırakmayan
o sonsuz devinimin
yalnızca kısa bir anında,
ölümle yaşamı
aynı anda taşırız.
Ve buna,
hayat deriz.
Kayıt Tarihi : 21.10.2021 14:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!