Aramayın beni bıraktınız yalnız
Sanmayın bu ellerde kaldım kimsesiz
Kağıtlardan kalemlerden değil bahsimiz
Şuan avcumda yılların hatırası resminiz
Şu an buradaki görevim hayat mücadelesi
Çökerken pencereden zamansız karanlığa
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta