Hayatın Merdivenleri..
Çıktığın kadar iner
İndiğin kadar çıkarsın
Yollar ise
Hep yokuştur nedense
Devamlı tırmanırsın
İnmeden daha düze
Yeni bir yokuşa hazırlanırsın
Zamanın merdivenleri
Çıkması en kolay
İnmesi imkansız olanıdır
Yürümesende
Basamakları geçersin
Ne koyduysan çıkınına
Tarlanda onu biçer
Sofranda onu yersin
Ama yine de
Düne bakarak yaşanmaz yaşam
Payına düşeni
Gıdanı al yeter
Geleceğin hayalleri yıkıksa eğer
Bu hepsinden beter
Mideni bugün
Ruhunu huzurun
Gönlünü umudun doyurur
Düşler merdiveninde yürünmez
Pervasızca uçulur
Onların tırabzanları yoktur
Anca seni düşmekten
Samimi gülüşlerin
Derin hüzünlerin korur
Sanma ki
Acımasız gerçeklerle yürünür
Bu merdivenler
Bu yokuşlar
En saf hakikat bile
Zihninde yaşanır
İyi bakmazsan hayallerine
Senden öte yaşlanır
Korkma düşlemekten düşmekten
Yapayalnız ağlamak
Kendi kendine gülüşmekten
İlla ki vardır üzüntünün de
Sevincinin de bir ortağı
Ama her şeyin paydaşı
Bizzat kendinsin önce
Kainat dışındadır belki
Ama Varlığında
Senin içinde kurulur
Yine de
Sana gerçekten Aşık İnsan
Kendi yansımasına değil
Senin Öz Işığına vurulur
Kimse bilemez
Senin içini senin kadar
Ama Işığında
Senin sandığından daha çok
Anlamların yazar
Seni gerçekten seven
Onla yatar
Onla kalkar
Onları okur
O yüzden
Seni görmeyenleri
Sen de görme
Onlara kazak örme
Bırak elindeki şişleri
Durduk yere kendini şişleme
Açtıkları yaraları
Sevdasız gönüllerle dikişleme
Her yara kapanır
Her acı yaşanır
Yeter ki sen
Yaranı eşeleme
Yanlışlarını heceleme
Acı düşlerde geceleme
Çık merdivenleri
Yürü yokuşları
Zaman seni taşıyor zaten
Süprizlerle dolu geleceğe
Kaderinde ne var bilemezsin
Ama kendine her daim
Taze bir çay demlersin
Gönlüne misafir olmayan
Ömrüne musallat
Seni sende bulmayan
Varlığına tasallut olur
Ne sen sar kendini
Anlamsız duvarlara
Ne de anlamsız duvarlar
Sana sarsın kendini
Duvarlar işgalcilere karşı...
Huzurunu bozmamak
Canını korumak
İnilmez Zaman Merdiveninden
Düşmemek için
Hayat yokuştur
Duvar değil...
Merdiveni de
Rampası da çoktur
Düz duvarlara tırmanılmaz...
Tutunacak bir dal yoksa
Bir işte
Durmadan kafanı vurursun
Anlamsız beton kirişlere
Oysa merdivenlerin tırabzanlarına
Ne güzel de yaslanmışsın
Yüzünde hem bir hüzün
Hem de bir gülümseme
Mutlulukla yaş almışsın
İki büklüm de gözüksen o an
Muhteşem fiziğinde
Huzurla soluklanmışsın
Tırmanmak keyiflidir
Duvarlar işkence...
Sana set çekene
Üzerine basıp yükselene
Paspas yapıp ezene
Günahını verme
Uzak dur sevgisizlerden
Onların daha da büyük
Duvarı kendi içinde
Kendi içinde yolu olmayan
Başkasını basamak yapar kendine
Seçtiğin yollar kadar
Yürüdüğün yoldaşlar da önemlidir
Bu hayat merdivenlerinde...
Senin gibi bir Güzelliğin Işığı
Kaybolmamalı yad ellerde
Seni seven yoluna gelir zaten
Seninle beraber
O yolu
Hayat yokuşunu
'El ele gönül gönüle
Kol kola omuz omuza' yürümeye...
💖🌈❄
06.02.2026 / Hayat Yokuşu
Kayıt Tarihi : 6.2.2026 15:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!