Ah, sevgili!
En küçük bir oyalanma bile senın için.
Yakasına yapışmak saniyelerin,
Herbir saniyeyi saatlere bölmek.
En durulamayacak yerlerde durmak,
Kapkara ve soğuk zindan gibi
Senin için.
Zavallı yüreğini eline alıp
İki taş arasında ezercesine acı çekmeye eyvallah çekmek.
Bütün sancılara meydan okumak
Sonra geceyle raks edip gündüzü kıskandırmak.
Okyanus dibi gözlerinde seve seve ve isteye isteye
Vurgun yemek.
Senin için.
Aşkınla sırılsıklam olup yağmuru yağmamaya ikna etmek,
Dağa taşa yazdığım sevdan silinmesın diye.
Baharı bile kandırmak,
Sevdamızın çiçeği yeşersin diye.
Anla artık sevgili!
Senin için
Sırf senin için
Hayat da memat da...
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta