İnsan,insanı korkutuyor...
Hayat masum...
İnsan,insanı acıtıyor...
İnsan,insanı yaralıyor...
İnsan,insanı ağlatıyor...
Hayat masum...
Hayat masum...
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




İşte öz bu... Hayatta bir şey yok ki... Hayatı çizenler insanların kendileridir. İnsan kendisine nasıl bir hayat istiyorsa on çizer ve yaşar. Ama insan bencildir. Çıkarlarıyla bir hayat kurar. Bazen çıkarları peşinde giderken başını belalara sokar. Sonra sanki kendisinin hiç kabahatı yokmuş gibi, suçu hayata yükler..
Anneler babalar çocuklarının ellerine oyuncak tabancaları, arabaları alırken masumdurlar. Ama aynı çocuklar büyüyünce, ellerine tabancaların gerçeğini, babalarının arabaları alarak/çalarak hız yapıp kazalara sebep verirlerse, bu hayatın suçu olur onlarca. Kendilerinin yaptığı hiç bir şey yoktur..
Kesinlikle katılıyorum. Hayat masum.. Hayatı karartan insan suçludur.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta