Buruk bir zamanda bırakılmış,unutulmuş
Eski bir eşyayla karşılaşmış gibiydi,
Gördüğünde yüzünü eski bir aynada...
O yokluğunda her halinle avunmuş senin,
Her ödeşmeyi yapmış gecelerinle.
Ne kadar uzun olsa da denizin,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta