İnsanın Kıymeti kalmazdı,Kaderine su vermeseydi..
Su gibi akıp gitmezdi bu dünyadan,Ecel zaman vermeseydi..
Gönüller avare yurtsuz kalırdı,Sevgi bir heyecana bin göz yaşı dökmeseydi..
Sözler asılı duvarda bahtsız dururdu,Yürek durgun dili titretmeseydi..
İnsan garip dünyanın yalnız dostu olurdu,Kelime şiire anlam hediye etmeseydi..
İnsanın özü bulanık deryada yiterdi,Bir yudum pınarın duruluğunda sevgi taşımasaydı..
Hayat ise Kader kayığına binmiş,Sevginin küreği,Gönlün dümeni olmasaydı..
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta