Düşüncelerini özgür bırak,dile getir içindeki yalnızlığı.
Bağır,çağır,haykır koparıp at ruhundan karamsarlığı.
Neden insanların yalnız kalınca ağladığı.
Cevabı saklı bir soru,herkesin yorumu farklı.
Bedenim ve ruhum birbirinden bağımsız.
Kalemi kağıda döküyorm,yazdığım son satırlar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta