Eşiksiz bir kapının matem yüklü bulutlara serzenişiydi hayat.
Kalemlerin yazmadığı hikayeler, zandan bi içre söylentiler.
Sonsuza dem vuran demirde aksin susuşu, kanmış guvercinin uçuşu.
Her demde başlayan ve her demde son bulan nefestir hayat.
Kah gülde kah dikende kendini bulan.
Kaynayan seher vakti..
Sevgili,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta