yine kuş cıvıltısına karıştı çocuk sesleri
şenlendi bayramlığını giyinmiş sokaklar...
isterdim ki;
hiç büyümesin çocuklar
düşmesinler hayatın pençesine...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Evet, çocuk kalmak vardı. Ama işte... Kutluyorum hocam.
Çok haklısınız üstad kısacık ama bu anlamlı şiirinizi gönülden kutluyorum en içten sevgi ve saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta