Hep söyleyecek bir şeyleri vardı hayata
Göğsünde yalnızlık cesetleri…
Ceplerinde taşırdı gülümseyişlerini
Onları sunacak birilerini arardı
özlemleri boyardı dudaklarını
Kırmızıydılar hep
Ama bilmezdi aşkın rengini
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




çok tanıdık yaşamın içinden
'çoğu zaman tam seslenecekken sesi silindi' güzel
düşünce o kadar güzel ki, düşün-ce olabilir şiirin diğer adı...siz yaşıyorsunuz, hayat pek duymaz...
Hikaye ediş şiirin tadını yavanlaştırmış , imgeler bu yüzden kayboluyor.Yine de güzel bir şiir
Güzel şiir, tebrik ederim...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta