Bazen her şey o kadar üst üste , üstüne gelir ve birikir ki …
Ne olduğunu şaşırırsın , elinden gelse o an zamanı durdurmak istersin. Müziğin sesini son ses açıp , içinden bağıra bağıra haykırırsın. Ama duyan yok , bilen yok. Kendi tekelinde dönüp durursun.
Kimi zaman korkarsın ; Her şeyin tepetaklak ters yüze olmasından , Kimi zaman ; Sadece mutlu olmak istersin , Kimi zamansa ; sadece durup , bir komvoy mutluluk otobüsünün gelmesini beklersin.
Sonuç olarak ; Hayat durağında , kafamızda ne evirip , çevirirsek o karşımıza çıkar. Ve en güzel ilaç ; sabretmekten geçer.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta