Sırasız geçti hep insanlar; kapılardan
Gölgeden ve ışığın içindeki yapılardan
Anıldılar bir müddet, sözlerden anlaşılan;
Birer birer kayboldular önce gözlerden
Alışılınca yoklukluklarına; sonra gönüllerden…
Yılmaz BEKTAŞ
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta