Hayat dediğin,
Varmış ile,yokmuş arasında,
İki perdelik oyun.
Gül kurusu rengindeki,
Kadife perdenin arkasında
Sessizce provalar yapılır
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




hepimiz kendi oyunumuzda başrolde...verilen rolleri oynarız...perde kapanır...yalnızız...hüznü ne güzel yansıtmışsınız değerli dostum...
değerli dostum hepimiz kendi oyunumuzda başrolde...oynamaya devam...perde kapandığında yalnızız...
kendi yaşam oyunumuzda hiç başrol oynayamaz, hep figüran olurken ezilen olmamız kaçınılmaz bir son değerli şair. Kutlarım şiiri ve sizi içtenlikle....Nicelerine...
Her insanının Oyununda makanlar değişir replikler değişir ama baş rol uyuncusu hep aynıdır değil mi?..neyse var olduğumuz müdettçe yapacak bir şey yok ...rabbim kolaylıklar versin..şiiri tebrik ederim...selam ile..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta