yüz sene önceki bir fotoğrafa bakmak
ve ne kadar acıki
o siyah beyaz fotoğrafta
kimsenin yaşamadığını
ve hatta
kandan etten zerresi kalmadığını
kimininse kemiklerinin bile çoktan toprak olduğunu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




YÜREĞİNİZE SAĞLIK GÜZEL İNSAN...TEBRİKLER...SEVGİYLE KLAIN VE YAŞAYIN LÜTFEN...TAM PUAN O GÜZELYÜREĞİNİZE KALEMİNİZE DÜŞÜNCELERİNİZE...SAYGIMLA...!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta