İnsanlar,sevdiklerini elleri ile
Götürüp,toprağa veriyor
Ardına baka,baka geri dönüyor,
Canı,cananı,anası babası,eşi
Gitme,kal diyemiyor
Sonra içte bir yangın durmadan,
Yanıyor,yanıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hiç sorma Nilüfer.. Sorma.. Yaşayan biliyor, 'gömen biliyor' o acıyı...
Fazla yazamam ki.. Tazecik içimde duruken 'o acı...'
Şiiri ve değeirli şaireyi tebrik ederim...
şiirsellik vasat ancak duygular yada duyumsayışlar birhayli düşündürüyor insanı../Yüreğinize Sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta