Kar beyazı bir at girer düşüme
Bindirir sırtına, gezdirir beni
Renk katar loş ışıklarla geceme
Cümbüş aleminde gezdirir beni
Yağmur yağar çizil çizil inceden
Açmasın gündüz, mutluyum geceden
Aşk damıtır kalemim, her heceden
Hayal dünyasında gezdirir beni
At sırtında bulmuş sevgiyi şair
Uyur-gezer dolaşır şehir şehir
Kupkuru dereler olmuşsa nehir
Esin rüzgarında gezdirir beni
Bazen sevgi olur hayat, bazen taş
Coşturur, ağlatır döker gözden yaş
Kendi düzeninde verdirir savaş
Gönül barışında gezdirir beni
Balta girmemiş ormanda iz sürer
Kalbimi dikenli çalılar deler
Bir sağa, bir sola vücudum çeler
İçmeden divane gezdirir beni
Bu gece mehtap yok, uykum kararır
Özütürk yorgunca menzile varır
Şafak sökmüş, güneş şiirler şakır
Atımın terkinde sindirir beni...
Kayıt Tarihi : 17.4.2006 14:09:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!