Bazen 'gel' dersin, gelmezler,
Bazen yollar çok uzak kalır,
Bazen vakit artık geçtir,
Hayat hep gülen yüzünü göstermez;
Bazen ağlatır,
Bazen de incitir.
Ama en çok da sabretmeyi öğretir;
Kırık dökük umutlarla kalmayı.
Ve insan, payına yalnızlık düşünce öğrenir
Kendi yarasını,
Kendi kendine sarmayı.
Kayıt Tarihi : 14.06.2026 23:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!