Seni sevmek için zorladıkça kendimi,
adeta nefret etmemi ister gibi suratını asıyorsun hep bana.
Ben sana bir adım atarken sen koşar adım uzaklaşıyorsun.Her sabaha yeni umutlarla açılırken gözlerim,sen kara gözlükler armağan ediyorsun güneşi karartan
Ben gülümsedikçe sen önüme taşlar koyup kanatıyorsun dizlerimi.
İnandığım sığındığım ne varsa aksi olduğunu en acı şekilde gösteriyorsun.
Sana tutundukça sen bana dönük dalını kurutuyorsun.Kaçmak istesem bırakmıyor,
seninle kalsam rahat vermiyorsun.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta