Uçurumun kıyısındaki birine dokunmak kadar düşüncesizceydi.
Rüzgar alıp götürecek diye korkarak severdik saçlarını.
Tanrıya yakarışlarımız yankılanırdı gökyüzünde.
Endişelerimiz,geleceğimiz,geçmişimiz...
Hepsi tamdı da bir şimdimiz yoktu.
Onu da zamana bırakmıştık en yılmış halimizle.
Uçurumun kıyısındaki birine söylerdik bütün güzel sözlerimizi
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Teşekkür ederim yorumunuz için :)
Çok şık bir şiirdi,candan kutluyorum.Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta