Bazen hayret ediyorum! Ne bileyim mesela, dünyanın yalandan ibaret oldugunu, oyuncakdan farkı olmadıgını, herkesin bir yalandan yere amacla ugra$ması, ve ne kazanıyorsak dünyaya bırakmamızı.. Sanki iyiliği ve ibadeti öteki tarafımız "sırf" iyi olması icin yapıyoruz. Ki öylede zaten. Bu bile bir amaç... Karamsar dü$ünmek istemezdim de gerçekleride görmezden gelemiyorum ki. İli$kilerin güveni; facebook $ifresini verip vermemekle ölçülen, bir devir alması ne kadar "hayatı" pahalı kılabilir ki? Ya da ne bileyim gece ve gündüzün istedigi gibi devam etmesi.. Geceler uyutuyor gündüzler calı$tırarak bitiriyor bizi.. Sonrada "ya$amak" diyoruz biz buna.. Yagmurun suyu ile ömrümüzü uzatıyoruz bitkilerin verdigi nimetlerle de aclıgımızı gideriyoruz..
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta