Dünya bir kömür madeni,
Bu şehirse elmas gibi içinde..
Mavisi daha bir başkadır denizin.
İşte biri de o denize dalmışken,
Kendini yüreğinin kuytularında buluyor.
Meğer ne kadar ümitsiz atıyormuş yüreği.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta