Dünya bir kömür madeni,
Bu şehirse elmas gibi içinde..
Mavisi daha bir başkadır denizin.
İşte biri de o denize dalmışken,
Kendini yüreğinin kuytularında buluyor.
Meğer ne kadar ümitsiz atıyormuş yüreği.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta