Bu gün kendimi mutluğumla kandırdım,
Beyaz bulutlara mutluluğumu anlattım,
Gidenleri yalanmış gibi hayatımda anlattım, yanımda.
Gökyüzünü maviye boyadım görmesem de,
Hayat, ben seni mutlu edersin sandım.
Kalemim kırılsın, kendimi kandırdım.
Kağıdın bir ucundan karalasam da,
Hayat ben seni parmağımda oynatdım.
Beyaz mutlulukla kelimeleri anlatsam da,
İçimdeki gerçekleri yalanladım.
Sırrım susturduğum mühürlü kalpte,
Kelimeleri kendi içimde kandırdım.
Unutur muyum mutluluğu bir beyaz günde?
Bak işte buda zor be bende.
Hayat, seni bile parmağımda oynattım bu günde.
Toz pempe gözler, umut yoksunu içimdeki gönül elleri de,
Kaç güneşi görmedim de kaçırdım yine?
Sıcaklığını hissetmeden içimde.
Bu anlatılmaz, sen bilme imkansız gönül ellerinde,
Beyaz yalanların içinde unutulmuyor,
Gönül elleri, kalemi kırık elinde.
Kayıt Tarihi : 15.8.2020 19:38:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!