Pusudaki kurşun gibi durur hayat
kuşun konup kalkmasıdır yalnızca zaman
umutsuz yolcu gibi çıkarsın yokuşu
çoğaltır hüznünü esirgeyen toprak
eksilir anıların hiç farkında olmadan
savrulmuş yaprak gibi durur hayat
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Az önce bende Hayat adlı bir şiir yazdım.Ben 12 yaşıma girmek üzereyim.Sizin şiiriniz çok güzel olmuş.
Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta