Hayat...
Ne zaman düşünsem bana güzel şeyler gibi geliyor.
Mavi bir deniz gibi çoğalan.
Üstümde bulutlardan beyaz bayrak gibi dalgalanan.
Hayat...
Geçmişteki ve gelecektekiler gibi ayrılıyor.
Gündüz gecedir aslında arasını bulamadığımız.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta