Güneşle gelen yağmur gibiydi hayat;
Bir yanda deli dolu yaşama sevinci,
Bir yanda inceden vuran bir hüzün.
Ne güneşin yağmuru durdurabilmesi,
Ne de yağmurun güneşi kapatabilmesi gibi;
Ne yaşama sevincim kovabilirdi hüznümü içimden,
Ne de hüznüm yaşama sevincimi öldürebilirdi.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Çok güzel...
güneşle gelen yağmur ne kadar serinletsede o içindeki sızıyı soğuk karlarda üşüdüğünü bilmek o gelecek diye beklediğimiz yaşama sevincini donduru verir..
ve bekleriz ondan sonra hayatın eskisini
yüreğine sağlık sevgili şaire arkadaşım...
her zaman ileri hep ileri kalemin hiç bitmesin...
sevgiyle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta