Hoş gör insandır bu, geçmişle yaşar,
Durmadan atılan bir kaç adımda...
Her ne kadar söylese de şarkılar;
Anılar yaratır, olmaz farkında...
Uyudukça inanmış rüyasına;
Uyandırmalara kızmış gözleri...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hepsi kendince bir hayat kurmuştur,
Döndükçe büyüyen susuz girdapta...
Hepsi dengince bir yoldaş bulmuştur,
Savaşmadan kaybedilmiş surlarda...
müthiş yüregine sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta