herkes bir tarafından
asılıyordu sıkı sıkıya
belki de bu yüzdendi
sürekli kayması
hayatın.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




ama çok kısa...
ama herkes asılmak zorunda, yoksa ne olur, de mi..
Çok doğru. tbr.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta