İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Hayatı ne güzel tarif etmişsiniz. Tebrikler Hasan Öztürk
Yıllar geçtikçe,
Kendinden başka dostu kalmıyor insanın...
Hani annem bile,
Bir yere kadar...
Çok haklısınız.
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta